Seguidores

martes, 3 de marzo de 2015

Prefiero



Prefiero mentirte y decirte que ya no visito los lugares que me recuerdan a ti, que estoy bien, que ya no te extraño. Que ya no busco entre mis recuerdos, aquel sueño que escribí cuando te conocí.
Prefiero mentirte y decirte que ya no te observo a escondidas, que sigo tomando café con la vida, hablamos de ti, de esto, de aquello, de lo nuestro. Que todo va bien, que mi salud va genial, que mi ánimo está alto y que por fuerzas que no sea.
Te mentiría si te digo que ya no recorro las calles de tu barrio, que ya no hago noche en tu cristal, te mentiría si no pienso qué ya eres pasado.
Prefiero pensar que ya no eres mi media naranja, mi otra mitad, que te olvidé hace una eternidad, que ya no me duele amanecer sin ti, que ya no te extraño. Que ya no despierto por las noches para contemplarte, para compartir tus sueños, tu despertar.
Sigo creyendo que al cielo se va los sábados, que uno no elije de quien se enamora, que la vida transcurre a nuestro alrededor, y después de esto, dejare correr el tiempo.
Prefiero mentirte y decir que no me preocupa quien ocupará mi lugar, el vacío que he dejado, que ya no quiero mendigar tu amor, que estoy feliz, que eres el recuerdo de un recuerdo, el poso de una hermosa pesadilla, un mal sueño. Algo que nunca ocurrió.
Prefiero pensar que aquello fue un sueño, que aquel extraño mes de enero, fue en realidad algo que nunca sucedió, el producto de una noche necesitado de amor.


miércoles, 25 de febrero de 2015

Galicia



Galicia, sabe a marisco, a polbo a feira, a queixo, a castañas, a caldo a cocido e a lacón con grelos. Galicia sabe a albariño, a licor café, a queimada a empanada de millo e sabe a lamprea.

Galicia e verde, e morriña, e rapa das bestas, e San Andrés de Teixido,
(que vai de morto, o que non foi de vivo), Castros, pazos, hórreos e
palleiros.
Galicia e, chuvia, "chove a mares". Galicia cheira a terra mollada, a mar, a botafumeiro, a toxos e herba. Galicia son praias, ríos e rías.

Bruxas, meigas (Habelas hainas), aquelarres, augardente, e viño do ribeiro. Granito, lareiras , termas, Santa Compaña, e o entroido.
Muiñeira. Romerias, festas populares, festas gastronómicas, empanada, lamprea, Peregrinos Camino de Santiago.
Buhos, lechuzas, sapos y bruxas. Demonios, trasgos y diablos, espíritus de los nebulosos valles…


Galicia e meiga

miércoles, 18 de febrero de 2015

No quiero



No quiero ser yo quien presuma de estar libre de pecado, porque no lo estoy.
No quiero ser el que sueñe por ti, ya tengo mis propios sueños.
No quiero ser el rey de la fiesta, me conformo con ir.
No quiero ser hipócrita, ni cobarde y mandón sólo lo justo.
No pasare por ningún aro que intenten imponerme.
No necesito que me regalen lágrimas, ya tengo con las mías.
No quiero amigos de todo a 100, lo barato siempre sale caro.
No renunciare a nada que sea mío por derecho propio.
No volveré a entrar por la puerta de atrás.
No tengo prisa por morir, me moriré cuando me toque.
No seré yo quien decida qué hacer con tu vida,
No quiero ser el culpable de tus males.

domingo, 8 de febrero de 2015

Entre



Entre esto o aquello, entre lo otro o lo de más allá, blanco o negro, Pinto o Valdemoro, entre carne o pescado, frío o calor.
Entre querer o no querer, lluvia o sol, playa o montaña, entre correr o caminar, fútbol o balonmano.
Entre coche o moto, gasolina o diesel, positivo o negativo, dulce o amargo, largo o corto, frito o cocido, ser o no ser.
Entre enero o febrero,  redondo o cuadrado, entero o mitad, guapo o feo, valiente o cobarde, prudente o imprudente, gracioso o antipático


Si me dan a elegir, me quedo contigo

lunes, 2 de febrero de 2015

Vivo



Vivo lejos de ti, a sesenta segundos, abrazado a tu cintura, entre lo tuyo y lo mío, al lado de lo nuestro. Imaginándote.
Mi vida transcurre persiguiendo tu sombra, sobreviviendo a tus silencios, llenando tus vacios, tus ausencias, trasnochando a destiempo.
Me baño en tus labios, me seco en tu pelo, te miro, te abrazo, te noto feliz. Tus pechos me llaman, tus ojos me guían, tus brazos me envuelven, mi alma se excita.
Me escondo entre los pliegues de tu piel, en el hueco de tus manos, allí dónde mi corazón descansa, allí, dónde suelo naufragar.
Vivo al borde de la nada, donde las tormentas, se cambian de ropa, las nubes me sonríen, donde el miedo duerme a mi lado y los imposibles no existen. Allá, en la línea divisoria, donde me tocó tu mirada, donde avivas él amor.
Y así, entre miradas, guiños y reojos, entre risas y sonrisas, deseos y antojos, te voy extrañando, te voy descubriendo.
Vivo en tu cuarto creciente, en tu cristal, en tu espejo, haciendo tiempo entre el pasado y el presente.
Vivo cerrando los ojos, apretando las manos, al abrigo del amanecer, en los deseos de mis sueños. En el ático del alma, donde la soledad es mi compañía, donde la eternidad es eterna.
Y si por casualidad nos encontramos, camina a mi lado, te regalaré un trocito de mi vida, mis sueños más atrevidos, mis silencios más callados, algunos pecados, muchas alegrías y un desfile de emociones.